Pogoda

Aktualności

We wszystkich kościołach naszego kraju przeżywamy 14 kwietnia 2024 roku ósme Narodowe czytanie Pisma Świętego, nawiązujące do Chrztu Polski.

Drodzy Parafianie,

życzę Wam radości ze Zmartwychwstania Chrystusa,

z Jego zwycięstwa nad grzechem i śmiercią.

Niech zbliżające się Święta upłyną Wam w zdrowiu,

a w Waszych domach niech panuje Boży pokój i miłość.

 

Ks. Proboszcz Zygmunt Hopciaś

WIELKI CZWARTEK

 

                                  Msza Wieczerzy Pańskiej        1800 

                                  Adoracja w ciemnicy               2200

Wiodącym tematem tego okresu liturgicznego był chrzest, którego w starożytności udzielano podczas Wigilii Paschalnej. Był to również czas przygotowania pokutników, których pokuta kończyła się w danym roku i w Wielkim Tygodniu (w Rzymie było to zwykle w Wielki Czwartek)  mieli otrzymać rozgrzeszenie.

Pierwsze pewne informacje o praktykowaniu w Kościele okresu Wielkiego Postu trwającego czterdzieści dni pochodzą z IV wieku. Pisze o tym św. Atanazy z Aleksandrii w swoim szóstym Liście wielkanocnym z roku 334: Rozpoczynamy czterdziestodniowy post pierwszego dnia miesiąca Phamenoth (25 lutego).

Drogę Krzyżową rozpowszechnili franciszkanie w średniowieczu. Była ona najwcześniej odprawiana w Jerozolimie – tam również w dzisiejszych czasach podczas Drogi Krzyżowej przemierza się ulice miasta, którym mógł przejść Jezus, dźwigając krzyż.

Jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku w wigilię stawiano w pokojach snopki zboża – i był to zwyczaj praktykowany we wszystkich warstwach społecznych. Wieczerza wigilijna składała się w rodzinach chłopskich z siedmiu potraw, w domach szlacheckich – z dziewięciu, w domach zamożnej arystokracji – z jedenastu. Kto ilu potraw nie skosztuje, tyle go przyjemności w ciągu roku ominie.

W ażurowej dzwonnicy na cmentarzu znajduje się od 1997 roku stary pęknięty dzwon p.w. Św. Jakuba Apostoła, największy ze wszystkich 11- cetnarowy (660 kg) średnicy ponad metrowej. Widnieją na nim plakietki ukazujące Św. Jakuba Apostoła (patrona kościoła) i Św. Mikołaja (patrona plebana) oraz ornament roślinny.

Kościół od zarania religii chrześcijańskiej czcił z wielkim pietyzmem pamięć zmarłych, a „ponieważ święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłych, aby byli od grzechów uwolnieni” (2 Mch, 12, 45), także modły za nich ofiarowywał. Nasza modlitwa za zmarłych nie tylko może im pomóc, lecz także sprawia, że staje się skuteczne ich wstawiennictwo za nami.

(por. KKK 958)

W Uroczystość Wszystkich Świętych nasze kroki kierujemy najczęściej na cmentarz, naszą myśl jednak powinniśmy wznosić do miejsca naszego przeznaczenia: „nasza ojczyzna jest w niebie, jesteśmy współobywatelami świętych i domownikami Boga”. Każdy z nas jest powołany do świętości.

Msze święte w naszym kościele: 7.30, 9.30, 11.30. O godz. 14.00 nieszpory i procesja na cmentarz. Po procesji - Msza święta.  

Ostatnia niedziela października to uroczystość konsekracji każdego kościoła, w którym nie jest znana dokładna data tego wydarzenia. Wspominamy poświęcenie murów, które z kolei przypominają nam, że to my jako wspólnota Kościoła, stanowimy żywą świątynię budowaną z żywych kamieni przez Pana Jezusa.

Dawniej niemal wszystkie domostwa w Piekielniku gromadziły na zimę wysuszony torf, który służył im do ogrzewania budynku mieszkalnego. Jest to bowiem surowiec energetyczny, który ma duża kaloryczność, przewyższającą drewno. Torf w zagrodach był składowany najczęściej w postaci cegiełek pod strzechą, przy ścianie domu. 

                                 

Św. Hieronim (ok. 347 – 419 r.), kapłan, egzegeta, jeden z czterech wielkich Doktorów Kościoła Zachodniego. Św. Hieronim tradycyjnie przedstawiany w towarzystwie lwa i w kardynalskiej purpurze.

Św. Augustyn ( 353 – 430 r.), biskup Hippony, jeden z czterech wielkich Doktorów Kościoła Zachodniego. Św. Augustyna przedstawia się często z małym chłopcem trzymającym w ręku muszelkę lub naczynie z wodą, z oceanu.

Pomóż nam dążyć gorliwie

Po drodze Mistrza przykazań,

Abyśmy wielbić Go mogli

Hymnami chwały na wieki.

Amen

Drogie dzieci, niech Pan Jezus zawsze mieszka w waszych sercach,

aby były pełne Bożej miłości.

Niech Jego obecność uświęca was i wasze rodziny.

Benedykt XVI

Figura Chrztu w Jordanie nie jest zabytkiem z 1706 roku, jak mylnie informuje napis na cokole. Taką datę fundacji umieszczono podczas poprzedniego remontu.

Figura kamienna powstała dopiero po 1833 r., a przed 1839 r. na Roli „Dukatowej” (Rola Bryjowa) przy drodze wiejskiej poniżej kościoła.

Ołtarz Matki Bożej z Lourdes znajduje się przy lewej ścianie nawy. Posiada on przedstawienie groty w Lourdes z figurami Najśw. Maryi Panny i klęczącej Bernadety (pochodzi oczywiście z czasów nowszych, najwcześniej z końca XIX wieku).

Około 1840 r. lub trochę później została na cmentarzu w Piekielniku ufundowana mała kaplica pod wezwaniem Św. Krzyża. Wykorzystywano ją do nabożeństw wiekopostnych, mogła też służyć podczas liturgii żałobnej.

Figura Piety została ufundowana przez gospodarzy Roli Rokickiej (zapewne z wiodącym udziałem Pawła Dordy) w listopadzie 1839 roku.

Barokową Figurę Zbawiciela (Chrystusa u Słupa) ufundował przed 1794 roku gospodarz miejscowy Marcin Szymala (zmarł 3 grudnia 1810 r. w 60 roku życia).

Na terenie Piekielnika znajduje się największe torfowisko wysokie w południowej Polsce – Puścizna Wielka. Zajmuje ono 482 ha i położone jest na południu wsi w kompleksie Borów Orawskich.

Pierwsze pewne informacje o praktykowaniu w Kościele okresu Wielkiego Postu trwającego czterdzieści dni pochodzą z IV wieku. Pisze o tym św. Atanazy z Aleksandrii w swoim szóstym Liście wielkanocnym (6,13) z roku 334: Rozpoczynamy czterdziestodniowy post pierwszego dnia miesiąca Phamenoth (25 lutego).

Drogę Krzyżową rozpowszechnili franciszkanie w średniowieczu. Była ona najwcześniej odprawiana w Jerozolimie – tam również w dzisiejszych czasach podczas Drogi Krzyżowej przemierza się ulice miasta, którymi mógł przejść Jezus, dźwigając krzyż.

Kapliczka na Oskwarkach w Piekielniku zbudowana została na granicy ról, na wzniesieniu Beskidu, opadającym stromo w kierunku południowym. Stoi ona na wyniosłym grzbiecie Działów Orawskich, schodzących tu w stronę równinnego i rozległego dna Kotliny Orawsko–Nowotarskiej. Obok opisywanego obiektu sakralnego biegnie droga z Piekielnika do Załucznego.